Bırak beni, ey mevsim, elemli ahvâlinle!
Bunaldım fânilikten beka ararken dâim
Susuz toprak misâli yağmurlara muhtacım
Sonsuzluk güneşiyle olsam zevâle sâim
Ruhumun eyvahları çınlatırken semayı
Korkular kemendinden çekip alsam kendimi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta