Tertemiz yüreğini açmıştı
Kalabalıklar içinde
Yalnızlara
Acılar çekti günlere sığmaz
Zamanın burçlarında
Yokluğun soğukluğunda eriyordu biçare
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Nuray Hanım çok teşekkür ediyorum. Huzur ve sevgiyle barışık bir dünyanın özlemiyle yazılmış bir şiirdir ki tespitleriniz yerindedir.Sağolun!Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta