Ruhumu yanlızlaştıran kalabalıklar,
Acaba hızlı, hızlı benden mi kaçıyorlar?
Kalabalıklar, neden bu kadar öfkeli?
Neden böyle sabırsızca gidiyorlar?
Kalabalıklar hiç mi hiç beklemiyorlar,
Hissizler, bağırsam beni duymuyorlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta