Yalnız kalırım korkusuyla
hayatı doldurduğumuz boş kalabalık.
Nasıl gereksiz nasıl da ağırmış.
Kalabalık.
Kelimenin kendisi kara, sıkıcı, bulanık.
Ne kadar saklanırım zannetsen aralarında
yaşarsın hep aynı açmazda.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bir şair bütün dünyayı şiirle açıklayabilir. Bütün dünyanın şiirden ibaret olduğunu söyleyebilir. Şiirin kemalin özü olduğu iddiasında da bulunabilir
Havada uçuyor, suda yürüyor, taşı yumruğumuzla parçalıyor da değiliz ama şiir yazıyoruz ve bu sitede okuduğum ilk şiir derinliği vardı kalabalık içinde yalnız bir şair ama şiir yalnız değil bize emanet aferin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta