Kalabalığın kimsesi Şiiri - İrem Aydoğan 2

Karanlık bedenimi sarıp sarmaladığında
Hiç olmadığı kadar iyi görüyorum.
Ve sessizlik kulaklarıma teneffüs ettiğinde
Gürültüden kafamın içi yanıyor.

Hiç susmak bilmez misin sen ?
Her daim yanı başımdasın .
Başkasına gitmek bilmez misin sen ?
Sanki sadece benim için varsın.

Seni başkalarına anlatsam deli derler .
Sen sebep yalnız olmaya çalıştıkça
kalabalıklaşıyorum.
Ama öldürüyor senin olmadığın yerler .
Sanırım gitgide sana alışıyorum.

Yalnızım yapayalnız
Ama bu değil istediğim yalnızlık
İsteğim kimsesizliğin kimsesi
Ama elimdeki kalabalığın kimsesi .