Kalabalığın Gölgesinde Şiiri - Ayşe Yarış

Dünya dediğim bir tiyatro sahnesi,
rolün ezber, yüzünde bin perde.
Perdeler iner, ışıklar sönünce
alkışlar değil, sessizlik bekler geride.

Kalabalığın gölgesinde yürür insan,
her nefes buğulu bir an;
ruhu çözülür geceye karışan duman.
Gözleri dolu şehirlerin ortasında,
kendi sesine bile sağır kalır insan;

Şehir bakar, gözleri donuk, suskun,
sokaklar yutar benliğini insanın;
bir oyun sürer, ruhu hep yarım,
ve zamana düşer unutuluş anının.