Kalabalığın gölgesinde Şiiri - Esra Erdoğdu

Siyahım belki,
kötü sanılan tarafta
Oysa beyaz bir sessizlik taşırım göğsümde
kimse dokunamaz ruhuma

Vedalar öğrendim taşlardan
Okuduğunda unutulan isimlerden
yarım kalmış tarihlerden
Gidenin arkasından bakmayı
Beklemenin ne demek olduğunu bilmeden

Kalabalık akar hemen önümden
sesleri çınlar duvarlarımda
Ben susarım
Anlaşılmayı beklemeden

Gündüzüm geceye döner
Beyazım siyaha yaslanır
Aydınlık uzak
karanlık ise çok tanıdık
İyiyle kötünün arasında
ince bir çizgiyim
Kararsızlığın kıyısında
Araf’ta