Yıllarımı geçirdiğim günlerim,
Gün batımı gelince kal diyemedim,
Koşuşturup yorulmadığım yıllarım,
Gençliğim geçerken dur diyemedim
Gün doğarken esen yeller,
Sensiz geçen bunca yıllar,
Ayrılıkta hıçkırıklar,
Sensizliğe dur diyemedim.
El sallarken limanlarda,
Kalem kalem mektuplarda,
Sensiz kalan hatıralarda,
Hatırımı sor diyemedim.
Yıllar sonra geldiğinde,
Arayıpta bulamadığında,
Pişmanlıklar durağında,
Son sefer mi sor diyemedim.
Yıldızların kaybolurken,
Güneşlerin kararırken,
Sonbahar yaprakların dökülürken,
Esen rüzgalara dur diyemedim.
Şimdi sonsuz ufuklarda,
Yaptıkların haıtıranda,
Bir dua olup dudaklarda,
Benim için söylensin bak diyemedim.
Farettiğn ÇAKAL0307
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta