ANTOLOJİ ESER NO: 265
ESER ADI: KAL DİYEMEDİM (İÇİM KAN AĞLARKEN)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü Düzeni
TÜR: Melali / Serbest Koşma / Ayrılık Ağıtı
SÖZLER
Kal diyemedim bile elveda derken
Kal diyemedim gülüm saçım yolarken
Kal kal diyemedim içim kan ağlarken
Rüyalarımda bile çekip giderken
[NAKARAT]
Ah ah...
Kal diyemedim be gülüm yalnız ağlarken
Ben sana yine gitme kal diyemedim
Kalbimde sensizliğe boyun eğerken
Kal diyemedim gülüm yalnız ağlarken
Kal kal diyemedim umutlar biterken
Rüyalarımda bile çekip giderken
Anılarımı seninle unutmuşken
Yara etme gönlümden geçip giderken
Eller bile sevdama gülüp geçerken
Ben sana yine gitme kal diyemedim
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 04:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; veda anında boğazda düğümlenen, gururun ve çaresizliğin susturduğu o en büyük haykırışın hikayesidir. Muharrem Ayrancı, içindeki fırtınaya, kan ağlayan gönlüne ve yolunan saçlarına rağmen yâre "kal" diyememenin o devasa yükünü taşır. Rüyalarda bile gidişini izlemek zorunda kaldığı yârin, giderken yeni yaralar açmamasını diler. Elin günün alaycı bakışlarına siper ettiği sevdasıyla, sessizce "gitme" diye inleyen bir ruhun, ama "kal" diyemeyen bir dilin hüzünlü vesikasıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!