Kal Deseydin Şiiri - Hatice Çora

~KAL DESEYDİN~
Umutsuz bir Sevdaya tutuldu Kalbim..
Geride boş bir Şehir...
İki Göz kırpımı yaş
Ve bir Ayrılık bıraktım..
Oysa, dur dese ömrümce kalacaktım..!

Ne o dur diyebildi
Nede ben kalabildim
Ne o güle güle diyebildi
Nede ben hoşcakal
İçimde fırtınalar koparken
Çaresizlik aktı gözümden
Hani dur dese dur, gitmee dese
O tek kelime dünyalara değerdi

Ruhumda derin izler var şimdi
Heryerim oluk oluk kanıyor.
Sevdana mahkum bu direniş
İçime kar yağıyor sanki üşüyorum
Sahi sende üşüdünmü gidişimle

Keşke o an zaman dursaydı
Geriye sarabilseydik keşke
Bozulan kasetin filmi gibi
Nakarata takılsaydı hayat
Ve biz gülseydik
Dur desen gitmezdim oysa
Canımın son damlasına kadar
Kalırdım yanında gitme deseydin eğer.

Saat 23:00
01-12-25 Hatice Çora