Kainatın Biricik Sevgilisi

Bana Seni Sevmem
Emredilmiş sanki
Görev verilmiş...

Hiç gereği yoktu
Kainatın kalbimi
Hafife almasına
Geçmişime aldanmasına

Bu çocuk zaten sever
Ama İlahi bir Aşkı
Taşıyamaz demişler
Biraz yardımcı olalım ona
Kopyalar verelim
Haddini aşmaya kalkarsa
Sınırı hemen orada çizelim

Tanrıya bile asi
Bu her daim genci
Dizginlemek
O kadar da kolay değil

En korktuğu şey
Aşk Acısı kaçar
Acıdan kaçmak için
Acıya teslim olur
Sığ Kaderini yaşar
Aşkta gerçekle yüzleşmeye
Cesareti yoktur O'nun sandılar

Ama Tanrı'nın Bürokratları
Bir şeyi bu sefer ıska geçmiş
Bu Tanrının bile
Saygı duyacağı bir Aşk
Sonsuz bir Efsane
Meleklerin mürekkebi
Yazmaya yetmez bu destanı
Ne de Şairin kalemi....

Ama ben uslu durmayıp
Tanrının da çizdiği sınırı aşınca
Kızılca kıyamet kopuyor içimde
Melekler kendime ağladığımı
Kaderime isyan ettiğimi düşünüyor
Çok haklı...
Tanrı ise Perisini Özünden yargıladığımı
Tabi ki gerçeği bilen Tanrı
Ruhların Özü dışındaki her şey
Geçici birer sanrı

Melekler
Acıya dayanamayacağımı düşünüyor
Dalga geçiyor benimle
Tanrı ise
Kainat üzerinden
O'nun da bana acısını gösterdiğinde
Ben her şeyi unutuyorum
Tek derdim o an
Nolur O'nun da canı yanmasın oluyor
Vazgeçtim diyorum
Olumsuz tüm iddia ve düşüncelerimden
Tanrı
Yine sözümü tutamayacağımı biliyor
Ama o an için beni affediyor

O'nu Tanrı'dan bile çok sevmem serbest
Kızmam öfkelenmem eleştirmem...
Ama ne zaman O'nun Özünü
Güzel Gözünü Kalbi Sözünü
Yargılarsam acımasız
Cehennemin yedi dibi bile
Cennetin en üst makamı
Oluyor gönlümde
O An'ın hiçbir tarifi yok
Yaşamak dışında
Ve hiç kimse deneyimlemesin
Böyle bir şeyi

Ama yine de
Bazen niye böyle inat ediyorum
Bilmiyorum
Muhterisleri güya
Tek tek idam ettim içimde

Ama sanırım O'nu ben hala
Deliler gibi kıskanıyorum
Tanrı her hatamı affediyor
Ama bunu asla
Zaten bu günahın acısını
Orada hemen
Peşin olarak ödüyorum
Ahirete kalmıyor hesap
Tanrıdan hep dilediğim gibi

Ama O'nun masumiyetine
Gıyabında attığım her çizik
Sanırım kabarık bir dosya olacak
Amel Defterimde

Oysa ne güzel O'nu
Maskelerinden Ari
Ruhunun Özünde Sevmek
Ve bana O Özü görmek
Mucizevi bir şekilde bahşedilmiş

Hiç yakışmıyor O'nu
Tanrı'nın bir yargıcıymışım gibi
Kanaatlerimle kirletmek
Kainat o kadar inciniyor ki buna
O an benden nefret ediyor
O'nun Işığını
Kalemine emanet ettikleri
Deli Şairi'nden...

Ben de diyorum ki bazen
Bu Mucize'nin Anlamını
Bu deliye niye emanet ettiniz
Başkası yok muydu
O Anlamı hakkıyla taşıyabilecek

O sadece benim değil
Kainatın da Biricik Sevgilisi
Ama bir şeye kızdı mı
Bu deli
Gözü hiçbir şey görmez ki

Ama Allah'tan
Gözüm Özüm Sözüm
Her şeyim görüyor onu
O kıskanç ego
Tamamen
Ele geçiremiyor bu bedeni

Ruhum zaten O'na ait
Ego hapiste
Ama her iç karışıklıkta
Hapisten kaçıyor şerefsiz
Olağan hallerde
Zaten tıkıldığı delikte
Gün yüzü bile göstermiyorum ona
Ama her ego
Fırsatçının önde gidenidir
Onla ilgili
Çok güzel planlarım var
Gelecek için....

Son 6 aydır
Tam olarak ne yaşıyorum
Hiç bilmiyorum
Bütün dünyam algım yaşantım
Ters yüz oldu
Adım bile belirsiz bir bilgi

Şu an varoluşta bildiğim
Tek Gerçek Bilgi
O'nun O Ela Yeşili Gözleri
Ruhunun ta oradan içimi ısıtan
Kainatın Tözü Közleri
Ve ben
Hem O Göze
Hem de O Muhteşem Töze
Sonsuz Bir Aşkla Bağlıyım...

💖🌈❄

31.01.2026 / Gönülya