evren
yalnızlıktan da küçükmüş
düşlermiş asıl sonsuz olan.
evren
umutlardan da küçükmüş
mutsuzluk daha büyükmüş meğer.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Evren
sekizinci renge sarınan
metaforlarmış meğer.
Romantik ve duygusal şiirler yazıp insanı bir melankolikliğe itmiyor denilemez. Tam olarak hüzün şairi betimlememe uyuyor ama yine de çok severim :)
....bu şiiri okuduğumda,içimde nasılda büyüyor ''evren-i düş'üm'''...istemdışı dökülüyor ağzımdan sözcükler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta