gökyüzünde yüz milyarlarca yıldızdan bir yaldızdım
sarmalayan kayıp galaksi anamdı
on beş milyar yaşındaki Atom ise babamdı
milyarlarca güneş sisteminin içimde bir sistemsiz döngüydüm
çekim gücüm tükenmiş karadeliğe sürükleniyordum
simetrik genleşme sonsuzluğa doğru yalnzılaştıran düşmanımdı
başı boş çevremde dolaşan meteorlar sakındıkça içime girmekten sakınmayan virüslerimdi
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta