Kahveyle Kesişen Aşk Şiiri - Sadık Korç

Hayatımın kırılma anında,
Sınavların ağırlığı altında ezilirken,
Tüm dünyamı bıraktım ardımda,
Adımlarım yöneldi
Onun kahve demlediği o küçük mekâna.
Dört ay boyunca,
Elinden dökülen ince filtre kahvenin
Her yudumunda,
Yeniden doğdum aşkla.
Konuşamadım;
Kelimeler boğazımda düğümlendi.
Onu incitmekten korktum,
Sevdamı sakladım,
Gizli bir mücevher gibi.
Gözlerim,
Onun varlığının sevincinden
Yerinden fırlayacak gibiydi.
Kalbim,
Göğsümden koptu,
Avuçlarında hapsoldu,
Orada, onun yanında çarpmaya devam etti.
Geri alamadım kalbimi,
O ellerden, o dokunuşlardan.
Ve o an,
Çarpıntı ile yaşamayı seçtim,
Mutluluğun tarifsizliğine bir adım daha yaklaştım.
O kahve,
Bir ömre bedel tatta,
Cennetten kopup gelen bir elma gibi,
Ve o an,
Bir ömre sığmaz anılar bıraktı bana.