Ne aç kalmak kesti, ne küfelik olmak
Ne geçen yarınlara ağlamak
Ne ağlayan çocuklara sarılmak.
Bu hayat öyle bir kumar ki;
Ne ası koruyor,ne dö peri el açıyor
Yani dostlar bu oyun kahveciye oynanıyor!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta