Toprak rengi diyebilirdik
Çikolata rengi de diyebilirdik
Bozayı rengi, fındık rengi, karınca rengi...
Işığın bu tonunu kıran onca şey varken
Etrafımızı iri ağaç gövdeleri kaplamışken
Biz kahverengi demeyi seçtik
O tefecik, hokkacık, bir de sırtındaki çizgi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta