Gülmesin gözlerim, yüreğim, yüzüm
Kendime geçmez ki bir nebze sözüm
Hakikî dost olsa güvenir özüm
Kahrım kendimedir, alınmayınız!
Gönlüm kırmızı der, yeşili arar
Yeşil murat derler, ruhumu sarar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta