Gideceğim artık bu yerden ve senden uzaklara
Senin hiç olmadığın ve gölgenin hiç vurmadığı topraklar üstüne
Bir başıma belki hiç kimsesiz kalmak pahasına
Gideceğim ve senin hiç olmadığın yollarında dolaşmadığın
Kaldırımlarda izinin olmadığı bir uzak kente
Ve hiç kimsesizliğe / ruhumda yaşadığım gibi..
Ellerimin sadece kalem tutacağı asla ellerini tutmayacağı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta