Kahretsin
Zamansız çiçeğe durdu ağaçlar
Umuda yolculukta
Ayyuka çıkan sessiz feryatlar
Bu zaman tünelinde,
Geriye dönme özlemiydi, yürekteki fırtınalar
Yanlış zaman, yanlış mekan, yanlış insanlarda arananlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
