KAHREDİYORUM!.
Kahrediyorum zamansız gelen bahara,
Üşüyor çiçekler dökülüyor bir bir,
Yeşeren umutların döküldüğü gibi,
Kahrediyorum sahte dostluklara,
Fesatlıkla riyânın kölesi insanlara,
Manevi değerlerin yok edildiği gibi,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta