Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Açtıralım çiçekleri
İnadına yaşayalım bu hayatı, sonsuz samimiyetle
Bölmeden,karşılığını aramadan
Varlığınla……
ne güzel duygular...
özlemler...
tebriklerimle kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta