Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şair biraz polis methiyesi yaptı.Bayrakları koruyup kollayan polis değildir.Polisimizin hala işkenceden suçlandığını, Beyoğlunda PKK lilere arka sokakları kapamazken hak arayan işçi ve öğrenci ve öğretmenlere arka sokakları kapayarak dayak ve gaz attığını unutalımmı diyor şairimiz.Hak edilmeyen methiye muteber olamaz.Başka saymaya gerek varmı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta