aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Misketlerim vardı çok,
hiç eksilmediler,
hiç çoğalmadılar da.
Çünkü hep kendimle oynadım,
hep kendimi yendim
hep kendime yenildim,
kazanan da kaybeden de her zaman bendim.
Şiirin bu bölümünü çok sevdim...Evet hayatta kazanan da kaybeden de her zaman insanın kendi oluyor...
Sevgiler...
'hep kendimi yendim
hep kendime yenildim, '
'Yaşamdan üttüklerimle
yaşama ütüldüklerimi,
hiç bir zaman dert etmedim.'
've yaşam boyu hep kendimi sobeledim'
Böyle okudum şiirinizi.
Kendini kendin bulmuşsun anladığım kadarıyla sana kendin gerekirse yine kendin bulursun kendini.. tebrik ederim
Evet, insanin kendisiyle barisik olmasi ne güzel!
Yasadiklarimizi baskalarina degil de kendimize mal edip yol alabiliriz böylece... Basarinin sirri, en basta kendimizi tanimaktan gecer bence de...
:) ne güzel içsel barış sağlanmış...ve aslında hep varmış...
Tebrikler güzel şiirdi.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta