Bu aşkın sonu oldu inan bir kör düğümü
Gördünüz mü siz benim hiç güldüğümü
Yeter artık yeter inan bu kadar dert,zulüm
Kahpe İstanbul ver artık sen ver sevdiğimi
Kimse çekmemiştir inan benim çektiğimi
Gönül bahçemde dertler ekip acı biçtiğimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta