Ağlamaya dahi gücüm yetmiyor.
Kendime iyi bakacak şu kadarcık miktarda iyilik yok etrafımda ve gerçekten zor dışarıdan göründüğü gibi kolay değil sensizlik.
Aynalara bile nefret duyuyorum.
Onlar bile bana düşman,
Ne zaman bi bakasım gelse...
O çaresiz hasta adamın ense tıraşını gösteriyorlar bana...
...ve ben bunlara rağmen ayakta gülümsemeye çalışıyorum. Ah, ah kahpe felek alnının ta çatından öperim.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta