Kahkaha Çiçeğimdi..
Nisan yağmuru gibi gün aşırı ağlarken
Damlarken gözyaşları aniden salıverdi
Taş basıp da bağrına karaları bağlarken
Dokundu yüreğime izleri kalıverdi.
Bir tebessümü vardı, her gün aklım da kalan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta