Sahipleri gibi hüzünlüydü bahçede ki çiçekler
Elma armut nar ağacı da vardı
Mutsuzlukları evin efendisinin
Gülümseyeceği ana kadardı
Bir de giden tatlı kadının kendileriyle konuşan
Sevip okşayan o narin yaratığın eve dönüşüyle
Matemini tutuyorlardı o yok diye
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Şiirin özellikle ikinci bölümü bir harika... Çocuklar için masal yazmayı düşündünüz mü ? Eminim çok başarılı olurdunuz. Ciddi bir öneri... Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta