Bir bebek gelir alıp götürür seni en mahpusuna gecenin zincirler seni deniz dibi cınlerı kavusamazsın pervane gibi bir hayalin etrafında yanar da yanarsın saat sayan lokomotif bacası gibi tuter dumanın bazen efkar bazen kahkaha atarsın şehri İstanbul
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta