**Hadi doğurdun, anne.
Heybeme yüklediklerin nedir?
Yalnızlık, savaşlar, aç kalmış çocuklar…
Parçalanmış cesetler taşıyorum.
İçimde ölen ölene;
kırkları karışıyor acıların.
Yollarım kimsenin aklına düşmüyor, anne.
Ellerim acıyor;
bir hançer içimde, bindeşik açıyor.
Bindeşik içimde, aklım kaçıyor.
Küçük bir bedene değen eller,
ötede para saçıyor.
Kahır da öldürmüyor, anne…**
Kayıt Tarihi : 13.1.2026 20:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Mevzu derin ve hüzünlü, anlatım ilginç ve düşündürücü(!)
Ancak sebep sonuç ilişkisi biraz zayıf kalmış?
Darısı devamına...Sevgi, barış ve Şiirle kalınız.
Sesleniş benimkisi
Teşekkür ederim var olun..
Çok yorulduk
Var olun... teşekkür ederim.
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim var olun .
TÜM YORUMLAR (4)