Kahırda öldürmüyor anne

**Hadi doğurdun, anne.
Heybeme yüklediklerin nedir?
Yalnızlık, savaşlar, aç kalmış çocuklar…
Parçalanmış cesetler taşıyorum.
İçimde ölen ölene;
kırkları karışıyor acıların.
Yollarım kimsenin aklına düşmüyor, anne.
Ellerim acıyor;
bir hançer içimde, bindeşik açıyor.
Bindeşik içimde, aklım kaçıyor.
Küçük bir bedene değen eller,
ötede para saçıyor.
Kahır da öldürmüyor, anne…**