Kendine artmasa da yetebilmeli insan,
Paslı kösteğe takılı dursun gezgin ayakların,
Sensizliğin boşluğunda çırpınışlar var duyarsan,
İlgisiz ifadeler dağ gibi heybetli, vakur mu bakışların.
Üzerine atılı beden içinden bu nice murat,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta