Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Yoruldu,bir uykuya yenik düştü gözlerim.
Sabâhımın zindânı koynumda son sözlerin.
Kırmızı mı harâm? Kan kurusu mu şarâbın?
Yoksa karanlık mezesi mi? yalan dillerin.
Şimdi geceler mahpus damı say,say bitmiyor.
Kahır çöplüğü duvarlar üstüme geliyor.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta