Kara bir büyüdür sensiz akşamlar,sinsice gelir çöker kalır üzerime,acımasızca çeker alır güneşimi,yitik ufuklarda kaybolur gözlerim.
İnce,derin bir sızı saplanır mavi sulara,karanlık kuytu koylara sürükler,çeker götürür sensizliğe mülteci yüreğimi.
Işıltılı yakamozlar göz kırpar kahreden yalnızlığa,burcu burcu hasret kokar sensiz akşamlar,deste deste hüzün toplar geceye.
Vakit geldi yine,işte sensizliğin tam ortasındayım,her akşam hiç aksamadan zuhur eden,randevusuna sadık bir dost misali karşımda çoban yıldızı.
Herşey hazır yine sensizliği acımasızca yüzüme vurmaya,divan kurulmuş herşey hazır hesap sormaya,diyeti ben bedeli sen.
Beklemek zordur,bıçak gibi keser boğazını,kör karanlıklarda soluksuz kalırsın,sen beni ancak kahır akşamlarında vurgun yediğinde anlarsın.
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta