1971- OKUNACAK EN BÜYÜK KİTAP İNSANDIR.
Ne zaman akşam olsa, içimi bir sessizlik alır
Güneşler batar, aylar geçer, dertlerim kalır
Öyle acılar birikti ki içimde bir bilsen
Bir gün öldürecek beni bu sonsuz kahır...
Bırak buz yangınlarında yanayım
Ne sen gel feryadıma ne yüzünü göreyim
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta