1971- OKUNACAK EN BÜYÜK KİTAP İNSANDIR.
Ne zaman akşam olsa, içimi bir sessizlik alır
Güneşler batar, aylar geçer, dertlerim kalır
Öyle acılar birikti ki içimde bir bilsen
Bir gün öldürecek beni bu sonsuz kahır...
Bırak buz yangınlarında yanayım
Ne sen gel feryadıma ne yüzünü göreyim
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta