Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
….harlandıkça aydınlanırdı ruh
alev isinde başlar / kor ateşlerde biterdi kahin sözü…
bu siiriniz cok harika .. gönllünüze saglik .
Naime Hanim;. esinlendim siirinizden ama bende kalsin . yoksa buraya yazmistim .. lakin sildim ' bu da kim ?. adam kendini mi gösteriyor' derdiniz belki de .. nacizane karaladim bir seyler .
saygilar
sevgiler
hem hüzün
hem sevinç..
ihbarsız infazların sırtına kalıcı bir dövme gibi //
siz harikasınız!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta