Bir fincan kahve, mert’e, koyarmış kırk yıl hatır
Kahve’nin aklı olsa namertten korunurdu…
Kırk katır çay kervanı, dem bilmeze kırk satır,
De; kahveci eskiden, kitaplar okunurdu.
...
Her doğum sevindirir, her ölüm de ağlatır,
Son vadeyi bilseydi zaman da yorulurdu…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta