Yalnızlığın adını sen koydum sen olacaksın.
Kap karanlık gece gibi gönlüme dolacaksın.
Sana melek diyorlar,Şeytan bile olamazsın.
Bir ömür boyu gönlümde öylece kalacaksın.
Rüyalarda korkulu kabusum olacaksın.
Sen kötü kaderim,alın yazım olacaksın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta