Sarardın, yeri geldi soldun, ölümü yeğledin, durdun
Pek ala içtendin, günün kızıllığındaydı izin, sindin.
Tükenmez dediler zaman, oysa beklememeliydin
Görünmez bir büyüsü var, dinlememeliydin.
Bir başına, kağnı gibi ağır, düşmeliydi yağmur
Yahut bir tutam kara muhtaç kalmamalıydı toprak.
Ve yıldızlı gökyüzü aydınlatmalıydı bu yolu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta