Duyduğum pişmanlıklar gibi sindirdim seni
Yalnızlığıma böldüm tane tane
Zerre zerre dağıttım yüreğime
Kulağımda ezber bozan sesini
Yankılı bir alo yetti gözlerime
Yaşanmış her şey yığıldı üzerime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler kardeş güzel bir şiir yüreğine sağlık
Keşke bir Yr keşfedebilsek Deborah gibi,kendimize özgü ve kendi rengimizde...Ve kaybolabilsek dağınık,bozuk harfli cümlelerimizde...Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta