Kağıttan Cenazeler Şiiri - Yorumlar

KAĞITTAN CENAZELER
Güneş henüz uykusunda, şehir mahmurlarken, Bir gıcırtı böler sessizliği, paslı ve derinden. Sırtında koca bir dünya, mukavvadan kaleler, Geçer gider sokaktan, gözlerinde bin keder. Bizim fırlatıp attığımız o lüzumsuz kağıtlar, Onun ekmeği olur, sığındığı umutlar.

Yükü kağıt değildir aslında, hayattır o çuvalda; Yarım kalmış düşler, sızılar var o kolda. Yağmur yağsa ağırlaşır, ıslanır tüm emeği, Zehir olur boğazına bir lokma sıcak yemeği. Işıltılı vitrinlerin önünden geçer gölgesi, Duyulmaz kalabalıkta o yorgun nefesi.