Küçük bir kalem,
beynimdeki düşüncelerime ortak olur.
Düşündüklerimi kağıda dökerim,
ben yazarım kağıtlar anlatır...
Anlatılanlar hep sıradan,
Acılar, dertler, aldanışlar, zaman, aşk, yaşam,
Yani anlatılan hayattan başka bişey değil.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta