Boş ve sıradan oluşumdan şikayet eden bir kağıt parçasıydım.
Önce karalandım sonra buruşturuldum artık avuç içindeydim.
Yorulunca bıraktı beni tutmayı. Gözünde bir çöp parçasıydım.
Yere düştüğümde ne kendimdim ne de kendimdeydim.
Kimin kapısına savursa beni rüzgar tekmelendim.
Kime kısılsa gözlerim çok geçmeden yağmur yedim.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta