Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Dikkatle tanzim edilmiş güzel bir şiir..
Malumunuz her şey zıddıyla bilinir...
Soğuk nasıl sıcağın çok mertebelerini
ihsas ettiriyor ise, bu alemdeki nispi ve
itibari yokluklar da varlık nimetinin
mertebelerini ihsas ettirir; ille de hakiki
bir manada yokluğun olması gerekmez,
zaten hakiki manada yokluk diye de
bir şey yoktur.
DAMARLAR ÇATLAMADIKÇA
AŞKIN LEZZETİ, LEZZET VEREMEZ..
TEBRİKLER SAYIN YÜCEL.
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta