Anlamsız bir yolda yürüyorum
haykırışlarında kaybolmuşum
hıçkırıklarında boğulmuşum
özledim seni yanlız gecelerde
ne gelen var ne giden
bekledim seni soğuk kış sabahlarında
papatyalarım küstü sana
sadece ve sadece mezarımda doğuyor
papatyalarımı soldurma ne olur yarim
kabrime 1 bardak su döksen o bike kafi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
