Şu hüdanın sonu yalan,
Hislerim vardı bir geriye kalan.
Toprağa çalan,
Dikili kalan bir yalan.
Son baharı getirdi kelimelerin,
Döktü yaprakları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Hüda", hidayet, doğru yol demektir Ahmet bey. Sanırım bu kelimeyle başka bir şey demeyi kast ettiniz ama klavye hatası yüzünden ortaya bu Hüda kelimesi çıkıverdi. Onu düzeltirseniz şiiriniz daha manalı olacaktır.
Hayırlı çalımalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta