hapsolduğun kafesin ardındaki,
bilinmezliklerle dolu özgürlüğü arayan gözlerinde gördüm,
insanların günahlarını!
en özel gününde, doğum gününde,
senle aynı kaderi paylaşan bir yoldaştı o.
farklı yerlerde olsanız dahi,
ikiniz de kaderinizin gaddarlığına yenik düşmüş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta