Kendi ellerimle kafes ördüm kendime
Kuruttum ellerimde tüm çiçekleri
Şimdi yolunu kaybetmiş bir seyyahım
Dünya okyanus ben zerre
Büyümek denen bu kıyafet
Giydirildiğinden beri üstümüze
Çırpındıkça batıyoruz bataklığın dibine
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta