Kendi ellerimle kafes ördüm kendime
Kuruttum ellerimde tüm çiçekleri
Şimdi yolunu kaybetmiş bir seyyahım
Dünya okyanus ben zerre
Büyümek denen bu kıyafet
Giydirildiğinden beri üstümüze
Çırpındıkça batıyoruz bataklığın dibine
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta