Kafes.................. önüm aralıklı demir..................yanlarım arkam duvar........................üstüm mengene tavan................üşütüyor terlik ayağımı.............. buz gibi taban.................................kuru kaysıdan havalanan bir güve dolanıyor..........................dost mu düşman mı........ yakaladım baktım...........bir kanadı gönülmüş öbürü de akıl..........paylaşıyoruz kafesi.................. o uçuşuyor ben bakıyorum.................................................................22.aralık 2012............. Nermin Ayhan Günay a.....................
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta