Kafes.................. önüm aralıklı demir..................yanlarım arkam duvar........................üstüm mengene tavan................üşütüyor terlik ayağımı.............. buz gibi taban.................................kuru kaysıdan havalanan bir güve dolanıyor..........................dost mu düşman mı........ yakaladım baktım...........bir kanadı gönülmüş öbürü de akıl..........paylaşıyoruz kafesi.................. o uçuşuyor ben bakıyorum.................................................................22.aralık 2012............. Nermin Ayhan Günay a.....................
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta